Maria Zonneveld

Gefreubel en geleuter

Boy 14 september 2019

Een dag als alle andere dacht ik. Het was mooi weer en van mijn nestouders mochten we lekker in de tuin spelen. We hadden wel wat deugniet streken uitgehaald en daardoor was onze speeltuin iets kleiner geworden. Toch vonden we wel wat gaatjes waar we toch nog door paste en konden we toch nog ontsnappen. Uiteraard werden we goed verzorgd. Er stond eten en drinken en onhandig als we nog zijn stonden we wel eens in de voer- of waterbak, maar dat mag de pret niet drukken.

Ineens ging de deurbel. Er kwamen mensen binnen die ik vaag kende, alleen die jongen die kon ik niet thuis brengen. Ze kwamen heel blij de tuin in wandelen en mijn nest ouders keken er niet vreemd van op. Toch vond ik spelen veel belangrijker. Tot de poppenmevrouw mij riep en oppakte, toen voelde ik nattigheid. Ik hoorde vaag iets zeggen van als jij het hondje aan Maria geeft, dan heeft zij iets om te ruilen. En zo gebeurde het zonder dat mij iets gevraagd werd ik op de arm van Maria zat. Daarna ging ik over naar de arm van Piet. Dat kroelen is wel fijn, maar ik vertrouwde het niet zo erg. Om het compleet te maken hield die jongen mij vast. Ik hoorde dat hij Twan heette.

Wat hadden ze nu voor cadeautje en waarvoor hoor ik u denken. Het waren knuffels die Maria gemaakt had voor de mensen puppy’s. In ruil dat hun mij mochten meenemen. Dat was pure omkoperij. De mensen puppy’s vonden het prachtig en mijn lot was bezegeld. Het was wel aardig van ze dat ze mij nog even met mijn mama, broertjes en zusjes lieten spelen. Van mama kreeg ik nog wat extra aandacht. Ze trok wat aan mijn pootjes, poetste mijn buik net of ze zeggen wilde dat ik er netjes uit moest zien voor mijn nieuwe baasjes.

Ondertussen stond mijn nestmama de papieren met Maria door te nemen. Ze had nog een cadeautje voor haar en een zak met voer, een speeltje dat naar mama ruikt en nog wat kortingsbonnen. De poppenmevrouw kwam aanrijden met haar poppenwagen, raad eens wat daar in zat. Ja hoor, alle knuffels die Maria gehaakt had. Naar mijn idee was er best blij mee. Ik hoop haar broertjes en zusje ook.

Nadat Piet zijn koffie op had was het tijd voor afscheid. Voor alle mensenpuppy’s een knuffel, een aai over mijn bol van mijn nestpapa en een grote knuffel van mijn nestmama. Toen kwam mama aan de beurt. Je kon zien dat het goed was.