Maria Zonneveld

Gefreubel en geleuter

Boy naar de camping

Goedemorgen.
Het is nog erg vroeg. Ik heb mijn baasjes vannacht nog maar een keer wakker gemaakt. Mijn vrouwtje liet me uit in de tuin en daarna weer hup mijn bench in en zij het bed in. Ik mag niet mee in bed, maar u kunt van mij aannemen dat ik het blijf proberen.

Gisteren heb ik u nog iets vergeten te vertellen. Mijn baasje loopt op klompen en uiteraard moest ik die ook even passen. Ik kan je wel vertellen dat ik langzamerhand ontzag krijg voor die dingen. Ik loop nog wel eens in de weg en als hij die klompen aan heeft en gaat op mijn pootje staan…….. Neem van mij aan dat ik dan gil.

Oké, terug naar de dag van vandaag. Het was meteen een drukte van belang. Ik werd uitgelaten en daarna werd er driftig ingepakt en met tassen naar de auto gesleept. Wat denk je, zouden die 2 weten dat het pas 6 uur is. Twan was slimmer, die sliep overal doorheen. Piet was broodjes aan het maken en daarna moest hij er ook aan geloven. Om 06.30 uur werd hij uit bed gehaald. Hij was duidelijk nog moe en wilde eigenlijk nog helemaal niets, zelfs geen eten en dat was voor hem heel erg vreemd heb ik begrepen. Maar we zijn allebei klein en we hebben nog niets in te brengen.
Iedereen had gegeten, medicijnen gedaan, en aangekleed. Bij Twan zag ik nog iets raars. Maria deed elastiekjes in zijn mond. Ik dacht even dat was omdat hij zijn mond moest houden, maar dat was het niet…….gelukkig.
Ik werd nog even goed uitgelaten en ondertussen ging Maria stofzuigen. Jullie raden het al, om 07.00 uur zaten we in de auto. Ik in mijn gevangenis en Twan op zijn ipad. Ik heb nog wel even geprobeerd om met gillen uit de bench gehaald te worden, maar het enige wat dat opleverde was dat Twan me lekker aan het kroelen was. Op naar de eerste stop.

Bij de eerste 2 stoppen was er niets bijzonders. Even plaspauze en een rondje lopen. Bij de 3de waren we in Best bij een Mac. Maria wilde wel een milkshake. Piet en Twan gingen naar binnen en ik bleef met Maria buiten. Rondje lopen, lopen, lopen en op het laatst een plasje. Wat een plaaggeest ben ik ook.
Daar kwam Twan naar buiten en hij was een beetje boos. Die lui konden niet tellen. nr 5 kwam voor nr 4 en het duurde allemaal al zo lang. Maria probeerde zijn gedachten te onderbreken door een foto te maken van MacDonald met hem en mij.

Gelukkig kwam het eten alsnog. Helaas voor Twan zaten zijn frietjes er niet bij. Hij weer naar binen om ze te halen. Het speeltje in de Happy Meal was voor een meisje. Twan weer naar binnen. Gelukkig kreeg hij een andere. Het was gewoon geen beste beurt voor MacDonalds in Best. We zijn beter gewent.

Hopla weer in de auto en naar de volgende stop. Dat was Ophoven, waar we Twan weer thuis af zouden leveren.

Tot mijn grote verrassing hebben ze daar ook een hond Yum Yum.  Fijn om weer eens te ravotten met een andere hond. Ik mis mijn broertjes en zusjes best wel. De baasjes doen hun best, maar het zijn toch geen hondjes. Ik kreeg nog een cadeautje en daar was ik heel blij mee.
De koffie werd gezet en als lekkers bij de koffie was er beschuit met muisjes, maar niet voor hondjes, dat was voor de mensenkinderen.

Nadat ik uitgespeeld was en  de koffie op was vond mijn baas het welletjes. Hij wilde nu toch eindelijk naar de camping. Hij had een visioen van mij uitlaten, de auto uitpakken en dan naar bed voor zijn tussentuk.

Kunt u rekenen? Nou reken er maar niet op. We kwamen op de camping en toen we de blokhut in het zicht kregen was er een enorme verrassing. De buurtjes uit het straatje waren wel erg blij dat ik daar kwam “wonen”.

Mijn baasjes vonden dit wel heel erg leuk en toen we uit de auto kwamen verzamelden de buurtjes zich om on heen. De oh’s en ah’s en wat lief, wat een kleintje was het enige dat ze uit konden brengen. Ik heb het maar over me heen laten komen, ze zijn ook zo lief. En zeg nou zelf, wie wil er niet zo geknuffeld worden. Daar ga je toch voor als 8 weken oude puppy.

De buurtjes snapte dat Piet naar zijn bed wilde en gingen weer richting caravan. Wij nog even goed kijken en het stond er echt: welkom Boy.
De spullen werden uitgepakt en kussens op de tuinset en nu maar afwachten. Ik hoorde dat Lud en Bianca onderweg waren. Geen idee wie dat zijn, maar daar kom je vanzelf achter.

Terwijl hun aan kwamen rijden en parkeerde werd de koffie gezet en de beschuit met muisjes klaar gemaakt. Ja, ook mijn baasjes hadden daaraan gedacht. Ook voor de buurtjes had Piet een lekker bordje gemaakt.
Aan het eind van de dag haalde Piet en Lud loempia’s en werd er gegeten. Daarna gingen Bianca en Lud naar huis. De tuinset weer opgeruimd en naar binnen. Ik heb maar eens lekker rondgekeken waar ik terecht ben gekomen. Naar mijn idee gaat het wel goed komen.

Het viel me wel op dat er veel mensen langs kwamen lopen. Soms met een hondje en soms gewoon aan de wandel, maar allemaal wilde ze me zien. Het was volgens mij geen geheim dat ik hier naar toe kwam.

 

 

 

 

Wat me wel tegenviel was dat ze daar ook een gevangenis hebben, maar daar kwam ik pas achter toen we naar bed gingen. Ik heb mijn ongenoegen behoorlijk laten horen. Totale verspilling van mijn energie. Ik lag er in en bleef er in. Na een tijdje ben ik  aar gaan slapen. Die nacht heb ik ze 3 keer wakker gemaakt. Hoera Maria haalde mij er uit, ging met mij naar buiten en…….. stopte mij weer in die kooi. Weer een truc mislukt. Welterusten.