Maria Zonneveld

Gefreubel en geleuter

Boy week 1

16 september 2019

Nadat de drukte van het eerste weekend achter de rug is breekt de maandag aan. Nu moeten we elkaar leren kennen en hoe doe je dat….het is dus een dag van steeds naar elkaar kijken. Wat doe je, hoe reageer je en luister je al een beetje. Maar het belangrijkste is toch het zindelijk worden. Hun spreken geen woefs, dus ik kan het niet zeggen. Nu weet ik ook niet wat ik zou moeten zeggen. Als ik moet plassen dan doe ik dat waar ik sta. Ze hebben een hoog polig kleed liggen en dat is toch wel erg fijn. Helaas vinden ze dat niet goed, sterker  nog, ze doen heel lelijk tegen me. Maar eens kijken hoe we dit gaan oplossen.

 Door het zindelijk maken loop ik veel buiten. Bij Maria moet ik aan de riem en van Piet mag ik loslopen. Je snapt wel wat mijn voorkeur heeft. Maar ik hou ze lekker bezig. Als ik mijn ogen open doe sta ik al buiten. Na het eten, hup naar buiten. Zelfs als ik gespeeld heb word ik naar buiten gemugd. Ik beloon ze wel iedere keer met een plasje en soms ook met een poepje. Gezellige praat hé, maar niets is ons vreemd.

 

 

 

Aan het eind van de wandeling moet ik weer terug op het stuk. Ik wil wel, maar er is een opstap die is groter dan ik en er ligt nog een enge mat op. Ik blijf oefenen.

 

’s Morgens proberen te slapen in de mand vol met speeltjes. Ik heb er uiteindelijk maar een paar uit gegooid, want ik ben wel klein maar niet zo klein. Als puppy moet je heel veel slapen, maar alles is zo nieuw dat slapen niet echt belangrijk.